erbâb


erbâb
(A.)
[ بﺎﺑرا ]
1. sahip.
2. başkan.
3. usta.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • erbab — (erbâb) ehil; becerikli; muktedir; yetenekler; sahipler; malikler …   Hukuk Sözlüğü

  • erbab — mahale ve kariye ehtiyarlarının başı, muhtar, kethuda …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ERBAB — (Rab. C.) Sahipler. * Rabler, Terbiyeciler. * Bâtıl ilâhlar. * Türkçede diğer bir mânası: Maharet sahibi, elinden iyi iş çıkan kimse. Bir işin ehli …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ERBAB-I DENÂET — Alçak ve rezil kimseler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ERBAB-I GARAZ — f. Garaz sahibleri, kötü niyetliler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ERBAB-I SİYER — Tarihçiler. Peygamberimiz Resul i Ekrem in (A.S.M.) hayatını bilenler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • erbâb-ı vukuf — bilirkişiler …   Hukuk Sözlüğü

  • RABB-ÜL ERBAB — Bütün sâhiblerin, terbiyecilerin Rabbi, Allah. (C.C …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • erbap — is., bı, Ar. erbāb Bir işten anlayan, bir işi iyi yapan kimse Her işi erbabından sormalı. Birleşik Sözler kalem erbabı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • Eriogonum baileyi S. Watson var. baileyi — Symbol ERBAB Common Name Bailey s buckwheat Botanical Family Polygonaceae …   Scientific plant list